Oto znaleźliśmy się w najbogatszym kraju Ameryki Środkowej. Trudno w zasadzie zestawiać ten kraj z pozostałymi, bo w kwestii bogactwa Kostarykę raczej oddziela przepaść, nie zaś granica. Ogólny dobrobyt szybko daje się zauważyć. To trochę tak, jakby na chwilę przenieść europejski kraj w tropikalny rejon świata. Tylko w Kostaryce po drogach jeżdżą wszystkie europejskie marki

samochodów. Supermarkety są duże i oferują wszystko to, czego można oczekiwać, i można nawet kupić dobrą miejscową kawę. Prawie wszędzie można płacić kartą kredytową. Ludzie są bardzo otwarci i uśmiechnięci. Jedynym minusem było to, że jadąc na południe, wjeżdżaliśmy w coraz bardziej gorącą, duszną i wilgotną atmosferę.